آدرین

امروز یعنی 6 بهمن نود و دو عشق مامی هفده ماهه می شود عشقم عمرم نفسم همه زندگی من تولد هفده ماهگیت مبارررررررررررک   هر لحظه که به بودنت فکر می کنم سراسر غرق شادی و لذت می شم و خدای مهربون رو صدها هزار بار شکر می کنم که تو رو به من هدیه داده و فقط از خودش می خوام که بتونم لیاقت تو رو داشته باشم. روزها پشت سرهم و خیلی سریع می گذرن و پسرکم داره بزرگ می شه و من بیش از پیش از بودن در کنارش لذت می برم, لذتی که وصف نشدنیه و فقط یه مادر می تونه حس کنه اما در عین این لذت سوالهای بسیاری ذهنم رو مشغول کرده . هنوز نمی دانم که آیا به معنای واقعی کلمه برایش مادر هستم یا نه؟ اما در هر صورت می خوام از فرصت های کمی که در کنارش هستم به بهتری...

امروز بالاخره بعد از چندین روز یه وقت کوچیکی پیدا کردم که بیام و برای آدرینم بنویسم. با وجود آلودگی هوا آقای همسر آدرین رو برای یه تایم کوچیک برده بیرون البته نه اینکه توی خیابون قدم بزنه ها نه، رفتن باهم یه خرید کوچیک کنن و بیاین و ما باز هم سر لباس تن کردن این شازده پسر کلی مصیبت کشیدیم و جیغ و داد و هوار تا اینکه ایشون حاضر شدن و با بابایی تشریف بردن و من بدو بدو اومدم که یه سری از کارهای جدید آدرین رو که چندین روزه توی ذهنمه بنویسم. وقتی می بینیم که آدرین به این زودی داره بزرگ می شه و هر روز یه سری مهارت های جدید و کارهای جدید و حرف های جدید یاد می گیره هم از یک طرف خوشحال می شم و از خدای بزرگ و مهربون تشکر می کنم که شاهد رشد...